نشست فیلم انزوا
پیمان جعفری و امیرعلی دانایی تهیه کننده و بازیگر فیلم «انزوا» درباره ویژگی‌های این اثر سینمایی و شرایط اکران که به ضرر بسیاری آثار و صاحبان آنها شده است، سخن گفتند.

خبرگزاری مهر-گروه هنر: فیلم سینمایی «انزوا» به کارگردانی مرتضی‌علی عباس میرزایی این روزها در گروه سینمایی «استقلال» اکران است. این فیلم سینمایی با بازی هنرمندانی چون امیرعلی دانایی، جمشید هاشم پور، بهنوش بختیاری، اندیشه فولادوند، لیندا کیانی، شقایق فراهانی، همایون ارشادی، سیامک صفری، علیرضا استادی، مهران رجبی، وحید نفر، نادر فلاح، لعیا عباس میرزایی و ... ماجرای زندگی مرد جوانی به نام پرویز را به تصویر می کشد که برای خاکسپاری همسرش بعد از ۶ سال از زندان بیرون آمده اما با حرف و حدیث های اطرافیان درباره او روبرو می شود.


«انزوا» فیلمی درباره قضاوت نادرست و شتابزده و پیامدهای آن است و با نمایش قهرمانی که در عین داشتن ویژگی های مثبت، مبرا از ضعف و انتقاد نیز نیست شمایل قهرمانان فیلم های مسعود کیمیایی را برای مخاطب تداعی می کند و تلاش دارد در قصه ای که تعریف می کند، معضل قضاوت های نابجا را که جزو ویژگی های جامعه ایران است به تصویر بکشد.

به بهانه اکران این فیلم سینمایی با پیمان جعفری تهیه کننده و امیرعلی دانایی بازیگر فیلم گفتگویی انجام دادیم که در بخش اول این گپ و گفت درباره اکران «انزوا»، اعتقاد تهیه کننده به حمایت از نسل جوان فیلمسازان و بهایی که باید به تجربه گرایی فیلم اولی ها داد، انتخاب بازیگران و چگونگی حضور امیرعلی دانایی و ارتباطی که با نقش پرویز برقرار کرده است، صحبت شد.

در بخش اول این نشست با ما همراه باشید:

*آقای جعفری «انزوا» هم در جمع فیلم هایی قرار گرفت که در تراکم اکران پاییزی به خوبی دیده نشد. این اتفاق چقدر به فروش فیلم لطمه زد؟

پیمان جعفری: متاسفانه من قبلا هم در فیلم «آآآدت نمی‌کنیم» این تجربه را داشتم که البته آن زمان به دلیل اینکه تیزر فیلم بدون اطلاع ما از شبکه GEM پخش شده بود وقفه ای سه روزه در نمایش فیلم به وجود آمد و باعث شد صدمه زیادی به فیلم بخورد. در مورد «انزوا» هم من به دوستان شورای صنفی نمایش اصرار زیادی کردم که اگر امکانش هست نمایش فیلم را عقب تر بیندازند اما متاسفانه قبول نکردند البته اول امر هم به ما گفتند این یکی ۲ هفته را جزو اکران فیلم حساب نمی کنیم اما چند روز تعطیلی اول اکران به فروش فیلم لطمه زیادی زد و متاسفانه برخی از رسانه ها هم آمارهای غلطی مبنی بر اینکه «انزوا» در طول ۹ روز مبلغ کمی فروش کرده است، منتشر کردند در حالی که فیلم بین این تعطیلات تنها ۲ روز و نیم روی پرده بود و در این زمان نیز بسیاری از هموطنانمان در کربلا به سر می بردند و وقوع زلزله نیز دیگر دل و دماغی برای فیلم دیدن باقی نگذاشته بود. البته این تعطیلات به فیلم های دیگر نیز ضربه زد و بسیاری از دوستانی که قبل از ما فیلمشان روی پرده رفته بود، متضرر شدند که امیدوارم شورای صنفی نمایش از این آثار حمایت و کمک کند تا این فیلم ها دوباره راه بیفتند.

امیرعلی دانایی: یکی دیگر از مشکلات «انزوا» هم این است که تنها ۲ هفته سرگروهی به آن تعلق گرفته و باید به سرعت از سرگروه خارج شده و به گروه آزاد برود.

جعفری: بله. اینطور که به ما گفته اند در پاییز به همه فیلم ها تنها ۲ هفته سرگروهی تعلق می گیرد. می گویند در ۶ ماه دوم سال فیلم ها ۲ هفته سرگروه دارند در حالی که فیلم های خودِ این دوستان در ۶ ماهه اول سال اکران می شود.

*پروسه همکاری تان با مرتضی‌علی عباس میرزایی چطور شکل گرفت؟ با توجه به سابقه ای که در سینما دارید  به نظر می رسد علاقه مند به حمایت از فیلم اولی ها و فیلمسازان جوان هستید.

جعفری: امثال من به سن و سالی رسیده ایم که باید زکات علممان را پرداخت کنیم. به هرحال باید نسل جدیدی تربیت شوند و شرایط برای کار کردن و یاد گرفتنشان به وجود بیاید چون در چند سال آینده واقعا تعدادی از فیلمسازان ما دیگر نمی توانند، فیلم بسازند کما اینکه در سال های قبل شاهد ساخته شدن فیلم های بدی از برخی از کارگردان های قدیمی بودیم که انتظارش نمی رفت.
فیلمسازان جوان باید حداقل ۲ یا ۳ فیلم بسازند تا روی روال فیلمسازی بیفتند و متوجه شوند اصلا شرایط فیلمسازی در ایران چگونه است و بدانند که مخاطب شناسی اصل بسیار مهمی است و اینکه فیلمنامه را به درستی بشناسند و متوجه جایگاه آن در یک فیلم باشند

این مساله نشان می دهد که باید یک نسل جدید از فیلمسازان وارد سینمای ما شوند اما این نسل جدید نیاز به تربیت دارند و باید یاد بگیرند چطور فیلم بسازند و با قواعد آشنا شوند. در این مرحله تهیه کننده این آثار سختی زیادی می کشد چون تا بخواهد یک سری از مفاهیم را انتقال دهد، کمی طول می کشد خصوصا من که خیلی با آرامش کار می کنم و ترجیح می دهم خود فیلمسازان کار را کم کم یاد بگیرند و چکشی عمل نمی کنم. بر همین اساس این فیلمسازان جوان باید حداقل ۲ یا ۳ فیلم بسازند تا روی روال فیلمسازی بیفتند و متوجه شوند اصلا شرایط فیلمسازی در ایران چگونه است و بدانند که مخاطب شناسی اصل بسیار مهمی است و اینکه فیلمنامه را به درستی بشناسند و متوجه جایگاه آن در یک فیلم باشند.

همه این سختی ها برای من جذابیت دارد و جزو تهیه کنندگانی هستم که چه با کارگردان های جوان و چه باسابقه ای که قرار است، کار کنم درباره فیلمنامه گپ می زنم و در این گپ و گفت ها چیزهای زیادی یاد می گیرم. فیلمنامه «انزوا» نوشته احمد رفیع زاده بود که از دوستان قدیمی من است و با هم تا به حال چند کار انجام داده ایم و می دانم که قلم خوبی دارد اما متاسفانه فیلمنامه در مرحله اول در شورای پروانه ساخت رد شد که من تقاضای مشاور کردم و اکبر نبوی به عنوان مشاور در کنار ما قرار گرفت و در جلسه ای طولانی با هم صحبت کردیم و نظرات او در کنار نظرات من و همچنین کارگردان باعث بازنویسی مجدد فیلمنامه شد. در طول این مدت عباس میرزایی روی فیلمنامه کار می کرد و نکاتی را می نوشت و بعد در مورد این موارد با یکدیگر گپ می زدیم.

در بازنویسی که بعد از این جریان صورت گرفت نبوی به ما گفت فیلمنامه خیلی خوب شده و می توانید آن را کار کنید اما من عنوان کردم که تازه الان موتور ما گرم شده است و هنوز با فیلمنامه کار داریم که بعد از آن فیلمنامه نزدیک به ۱۵ بار بازنویسی شد. خوشبختانه عباس میرزایی صبر و تحمل زیادی داشت و به این نکته واقف بود برای اینکه کارش بهتر شود باید روی فیلمنامه کار کند. من نیز معتقدم مهمترین ویژگی که در فیلمسازی وجود دارد و کمک می کند تا یک اثر، خوب از کار در بیاید فیلمنامه است. مردم ما داستان را می شناسند و داستانگوهای خوبی هم هستند و بعد از دیدن هر فیلم اولین کاری که می کنند داستان آن را برای دیگران تعریف می کنند پس ما با داستان گویی مناسب می توانیم مخاطبان را به دیدن فیلم ترغیب کنیم.

*به عنوان تهیه کننده چقدر از فیلم رضایت دارید؟

جعفری: من نباید از خروجی فیلم راضی باشم بلکه این مخاطبان هستند که باید فیلم را دوست داشته باشند. ما پیامی داشتیم که می خواستیم با این فیلم به آنها منتقل کنیم که امیدوارم از دیدن آن رضایت داشته باشند. در جلسه ای که به ما اعلام کردند فیلم در جشنواره فیلم فجر پذیرفته شده است من در گفتگویی با ستاد جشنواره اعلام کردم که واقعا فیلم را برای مردم ساختم نه جشنواره و الان هم معتقدم که این مردم هستند که باید قضاوت کنند و خودم قضاوتی در این باره نمی کنم چون همه اعضای گروه از نیروهای خدماتی گرفته تا کارگردان و بازیگران سعی شان را کردند تا این اتفاق درست بیفتند.

*مسلما هر تهیه کننده و کارگردانی علاقه مند است فیلمش توسط مخاطبان دیده شود اما سوال من از این منظر مطرح شد که شما به عنوان تهیه کننده ای که با یک فیلم اولی کار کرده چقدر از خروجی کار رضایت دارید و انتظاراتتان برآورده شده است؟

جعفری: قطعا اگر از کار رضایت نداشتم، نمی گذاشتم فیلم اکران شود و مثل برخی از دوستان فیلم را کنار می گذاشتم. درست است که برای فیلم خیلی زحمت کشیدیم و هزینه زیادی کردیم اما اگر از خروجی کار رضایت نداشتم آن را کنار می گذاشتم چون آبرویم برایم مهمتر از هر چیز است.